انا اللى عايش وميت من زمان

انا اللى حب واخلص وضحى وخان

انا اللى عدا عمرى مسلم امرى

انا اللى قتلت روحى وعشت ندمان

ملكت بأيدى سعادتى وذرعتها

وطرحت ورده جميله عشقتها

كانت بتكبر قدامى وفى قلبى

ولما كبرت بأيدى خنقتها

وبقيت انا شجره ميته فى بستان

اتمدت جزورها تشرب من بركان

تنزل الدمعه نار تحرق اوراقى

واللى باقى فروع من احزان

قدامى البحر ومش قادر اشرب

قدامى السكه ومش قادر اهرب

بفتح عيونى بشوف ظلمه

للموت ولا للحياه حياتى اقرب

متغرب فى مكانى مش حاسس بالحياه

بكفر فى ذنب قلبى يوم جناه

بسكين الندم بعترت اشلائى

ولا قادر الملم نفسى ولا لاقى نجاه

بيعدى الليل وييجى نهار

وانا فى مكانى فى وسط النار

امتى هتخرج جزورى وارجع للدنيا

قبل دورى ما ييجى وتنزل الستار