1978479_10201752323109_5194570943497395126_o.jpg

كان ياما كان يا سعد يا إكرام وما يحلى الكلام إلا بذكر النبى عليه الصلاة والسلام
كان فى ولد اسمو محمد وبنت اسمها عبير شطاار اوى فى المدرسه وبيحبو المدرسه اوى
وكانو ديما يطلعو من الاوائل وكانو بيحبو يعملو الواجب ومن كتر ماهما كانو شطار
كانو بيشاركو فى مسابقات فى المدرسة وفى يوم اخترتهم المدرسة عشان يشاركو فى مسابقة مابين مدرسة تاني
ونجحو فعلا وجه فى وقت من الاوقات محمد تعب اوى ومكنش يقدر يروح المدرسه وكان فاضل على امتحاناته
يوم واحد بس رغم انه تعبان قام وقعد يذاكر مامته بتقولو يا ميدو ارتاح عشان انت تعبان
قالها لا يا ماما بكره ورايا امتحان ولازم اذاكر عشان انجح واكون حاجه كويسه راحت مامته مساعداه فى المذاكره
وبعد لمه مامته ساعدته على المذاكرة وخلص وذاكر كويس شكر مامته

على انها سعدته وراحت مامته حضنته وقالتله يلا عشان تنام وتقدر تصحى وتروح الامتحان
تانى يوم صحى ميدو من النوم مبكراً وقام لقى مامته محضراله الفطار
قعد فطر وراح واخد عبير وراح رايح الامتحان رجع فرحان اوى هو عبير انهم حلو كويس فى الامتحان
وبعد اسبوع ظهرت النتيجه انهم طالعين الاوائل على المدرسه من هنا دخلت الفرحة قلوبهم
وبكده حققوا النصر بأنهم نجحوا وفرحوا اهلهم وخلوهم فخورين بيهم
وتوته توته فرغت الحدوتة حلوه ولا ملتوته